9 Mayıs 2014 Cuma

Kitap Tavsiyesi - Uzunharmanlar’da Bir Davetsiz Misafir

Merhaba,

Bugün bir kitap tavsiye etmek istiyorum size. 


Uzunharmanlar’da Bir Davetsiz Misafir benim son aylarda en çok keyif alarak okuduğum romanlardan biri oldu. Elimden düşürmeden, neredeyse bir solukta okudum. Bolca diyalog içeren romanları seviyorum. Özellikle bu romanımızda olduğu gibi, diyolaglar akıcı ve mizahi olunca okur da romanın içine rahatlıkla giriyor.

Sezgin Kaymaz , IRO (İlle de Roman Kitap Klübü) vesilesiyle ilk kez okuduğum yazarlardan biri. Uzunharmanlar’da Bir Davetsiz Misafir ise yazarın ilk romanı. Kahramanımız Musa, Uzunharmanlar mahallesinde bir bekâr evi kiralar.Daha ilk geceden dehşete düşer çünkü evin çeşitli yerlerinden sesler gelmekte , ışıklar kendiliğinden yanıp sönmektedir. Çocukluğumdan bu yana perili ev masallarına bayılırım , gördüğüm her metruk eve gizem yuvası olarak bakarım. Haliyle romanın konusu benim için çok cazibeli. Ürpertici, merak kışkırtıcı.

Romanın büyük bölümü , Musa ile kiraladığı evdeki gizemli kadının yani Misafir’in diyaloglarından oluşuyor. Bu konuşmalardaki dil bazen bolca argolu ,bazen bilgece. Her zaman akıcı. Sürekli tazelenen çaylar eşliğinde süregelen bu diyaloglar okurun merakını hep ayakta tutuyor. Zaman zaman Musa evden çıkıp komşularla görüşüyor ve sohbet ediyor. Komşular da evdeki “Misafir” gibi esrarengiz, Musa hangi komşuyla konuşsa bir “denklem” muhabbetidir gidiyor. O ise tam ortasına düştüğü gizemi çözmeye çalışıyor sürekli. Okur da onunla beraber kendisini kaygan bir zeminde hissediyor, bir şeyler dönüyor ama ne?

Daha en başından hep sonu merak edilen romanlardan biri Uzunharmanlar’da Bir Davetsiz Misafir. Her bir işareti “bu sonra acaba nereye bağlanacak” diye düşünerek aklımın bir kenarında tutmaya çalıştım. Kitabın finaline geldiğimde ise beklediğim hazzı alamadım. Biraz eğreti bir son olmuş hissine kapıldım. Gayet zekice kurgulanmış diyaloglar yine çok zekice kurgulanmış bir son beklentisi yaratıyor. Ancak mantık hataları finali malesef biraz zayıf bırakıyor.

Sonunu çok beğenmesem de çok sürükleyici bulduğum ve elimden bırakamadığım bir kitaptı. Musa ve Misafir arasındaki diyaloglar sayesinde zevkli bir okuma oldu. Gizemle, sırlarla , filozof gibi konuşan esrarengiz karakterlerle bezeli bu akıcı romanı bir demlik çay eşliğinde , hiç sıkılmadan bir solukta okuyabilirsiniz.

sezgin kaymaz


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder